Stulecie czołgów-Radzieckie olbrzymy

Stulecie czołgów

Radzieckie olbrzymy

KW 6

KW to czołgi produkowane w Związku Radzieckim w czasie II wojny światowej, nazwane na cześć komisarza obrony ZSRR, Klimenta Woroszyłowa. Były to jedyne czołgi ciężkie produkowane seryjnie na świecie w momencie ataku Niemiec na Związek Radziecki. Decyzją Komitetu Obrony przy RKL ZSRR z dnia 19 grudnia 1939 roku projekt KW 1 został przyjęty na uzbrojenie Armii Czerwonej oraz wdrożony do produkcji – w wersji uzbrojonej w armatę 76,2 mm oraz wersji KW 2 – uzbrojonej w haubicę 152 mm. Gruby pancerz KW czynił go praktycznie nie do zniszczenia przez ówczesne działa przeciwpancerne, jednak czołg ten miał wiele wad konstrukcyjnych. Był bardzo powolny i mało zwrotny, a przy tym był uzbrojony w takie samo działo co czołgi średnie. Największym problemem była jednak wysoka zawodność tych czołgów: więcej egzemplarzy utracono z powodu awarii niż w walce. Na przykład skrzynia biegów była tak kiepsko zaprojektowana i wykonana, że kierowcy byli zmuszeni używać młotków aby zmienić bieg.

Powstało wiele wersji czołgów KW. Czołg KW-2 powstał jako wersja pochodna nowego typu czołgu ciężkiego KW1, opracowanego w 1939 w Leningradzkich Zakładach Kirowskich (LKZ). Prototypowy czołg KW-1 testowany był bojowo w czasie agresji ZSRR na Finlandię czyli wojnie radziecko-fińskiej (wojnie zimowej), w walkach na Przesmyku Karelskim w grudniu 1939. Okazało się jednak, że stanowiąca uzbrojenie czołgu armata L 11 kalibru 76,2 mm była niewystarczająca do niszczenia drewnianych i żelazobetonowych schronów i umocnień fińskich. Zakłady LKZ otrzymały polecenie opracowania w szybkim tempie wersji czołgu KW z armatą większego kalibru. Zdecydowano się na bezprecedensowe posunięcie w postaci zamontowania w czołgu w obrotowej wieży zmodyfikowanej haubicy M-10 kaliber 152 mm, rozwiniętej konstrukcji haubicy wz 1938. Nowy wariant czołgu odróżniał się od standardowego KW wysoką wieżą o dużych rozmiarach, mieszczącą nowe uzbrojenie. Opracowano go w szybkim tempie już w końcu stycznia. Czołg ten z racji potężnego uzbrojenia nazwany były nieoficjalnie „drednot”. Próby czołgu i uzbrojenia wypadły pomyślnie i zdecydowano o budowie kilku sztuk serii informacyjnej czołgów „KW z dużą wieżą”, jak wówczas był jeszcze oznaczany. Dwa lub trzy czołgi serii informacyjnej zostały wysłane od razu w marcu, bez przeprowadzenia prób państwowych, na front kończącej się wojny z Finlandią. Ich uzbrojenie pokazało tam swoją wartość w walce z umocnieniami, a pancerz czołgu udowodnił praktyczną nieprzebijalność przez większość dział.

Po zakończeniu agresji w dniu, 28 maja 1940 Rada Komisarzy Ludowych podjęła uchwałę o produkcji czołgów KW-1 i KW-2. Dopiero wówczas przeprowadzono próby państwowe czołgów. Mimo wad mechanicznych, czołg został skierowany do produkcji seryjnej. Plany Stalina zaatakowania Niemiec hitlerowskich oraz ich sojuszników Rumunii i Węgier wymagały budowy jeszcze silniejszych i cięższych czołgów przełamania.

W połowie roku 1940 w Czelabińskich Kirowskich Zakładach na Uralu zaprojektowano KW 6. Był to masywny czołg o wydłużonym do 11 metrów kadłubie, szerokości 3,45m i wysokości 3,25m. Jego waga dochodziła do 60 ton a pancerz miał grubość od 30 do 100 milimetrów. Napęd stanowiły dwa silniki W-2K, każdy o mocy 600 KM. Załogę stanowiło 6 ludzi. W wieży zapożyczonej z KW 2 zamontowano zmodyfikowaną haubicoarmatę (152 mm wz. 1937 (MŁ-20) oraz dwa karabiny maszynowe 7,62mm i jeden karabin 12,7 mm. Wykonano zaledwie dwa egzemplarze testowe oraz jeden egzemplarz uzbrojony w zmodyfikowaną morską armatę typu B-1P (Б-1-П) kalibru 180 mm. Wszystkie wyprodukowane egzemplarze weszły na wyposażenie wojsk NKWD.

Na tym samym kadłubie powstał projekt KW-5 (Obiekt 225). Był to superciężki czołg, zaprojektowany w czerwcu 1941 roku w Fabryce Kirowa. Projekt został jednak wstrzymany z powodu oblężenia Leningradu, w którym wszystkie działania rozwojowe w Fabryce Kirowa zostały wstrzymane. Miał być wyposażony w działo 107mm ZiS-6 w dużej wieży i karabin maszynowy 7,62mm w małej wieży znajdującej się z przodu. Przewidywana waga to około 100 ton i pancerz grubości 150-180mm. Obydwa projekty zostały anulowane na rzecz bardziej zaawansowanych konstrukcji ciężkich czołgów i żaden dalszy prototyp nie został zbudowany.

KW 5

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *