Tajne służby

Tajne służby

Policia Nationale Dominicana – Dominikańskie tajne służby, formacja policyjna, pozostająca pod bezpośrednią kontrolą  Rafaela Trujillo a następnie Ramfisa Trujillo i Joaquina Balaguera. w trakcie trwania ich rządów. Formacja jako oddziały policyjne utworzona została w 1916 roku,  w niecały rok po zajęciu Dominikany przez Amerykanów. W tym samym roku koordynacją działań PND zajął się doradca amerykański.

Początkowo funkcjonariusze PND byli szkoleni przez amerykańską armię i pełnili funkcje pomocniczo porządkowe. W okresie rządów prezydenta Horatioa Vasqueza (1924-30) stopniowo organizacja przybrała charakter tajnej policji a jej funkcjonariusze zostali zetatyzowani. W 1925 roku po przejęciu władzy przez Rafaela Trujillo Formacja ta utworzyła na wzór amerykański – FBI sekcje specjalne tak zwanych „pistoleros”. podobnie jak „Czeka”, SB czy SD początkowo działała na terenie kraju ale szybko przeszła do działania poza granicami. Mało kto wie, że jej agenci od powstania PND współpracowali z United States Marshals Service (najstarsza służba bezpieczeństwa USA). Po objęciu urzędu dyrektora FBI, J. Edgara Hoovera 10 maja 1924  zacieśniła się współpraca pomiędzy PND a FBI i to wtedy dopiero pistoleros zaczęli zyskiwać reputację gorliwego przeciwnika i prześladowcy anarchistów, radykałów, „czerwonych” oraz przeciwników Rafaela Trujillo. Ta współpraca zaowocowała przeszkoleniem agentów pistoleros w działaniach wywiadowczych i kontrwywiadowczych.. Od 1928 roku  PND zaczęło także pełniąc  funkcję głównej agencji kontrwywiadowczej, monitorując i udaremniając szkodliwą działalność służb wywiadowczych innych państw na terenie Republiki Dominikany oraz gromadzić danych wywiadowczych, co PND czyniło nie tylko na terenie Dominikany, współpracując w tym zagadnieniu z policjami i służbami wywiadowczymi oraz porządkowymi innych państw a głównie z USA. W tym celu PND prowadziło przechwytywanie i przesłuchania podejrzanych osób w innych krajach (ang. extraordinary renditions) kooperujących oficjalnie lub nieoficjalnie w tym zakresie ze Stanami Zjednoczonymi. Władze Dominikany traktowały PND jako najważniejszą instytucję zajmującą się wykrywaniem i likwidacją szpiegostwa (oficjalnie: tylko na terenie Republiki Dominikany. Kongres Narodowy Republiki Dominikany wydał ustawę nr 14 z dnia 5 listopada 1930, co pozwoliło prezydentom Dominikany powoływania i odwoływania lokalnych szefów policji. W ciągu sześciu lat po tym dekrecie Dominikana miał kilku szefów Krajowych sił policyjnych lecz dopiero 2 marca 1936 z Kongres zatwierdził dekret nr 1523. Wraz z pojawieniem się nowej krajowej policji, pułkownik Miguel A. Roman został powołany na stanowisko szefa policji krajowej. Powołano też odpowiednie departamenty : Homicide Division – wydział kryminalny zwalczający i badający zabójstwa lub morderstwa, ale także wszystko dotyczące samobójstw ran postrzałowych i wszelkiego rodzaju zgonów z nieznanych przyczyn. DICRIM (Dyrekcja Centralnego Wydziału śledztw karnych) – wydział  odpowiedzialny za prowadzenie dochodzeń w sprawie przestępstw. DICAN (Dyrekcja Centralnego Wydziału Narkotykowego) – wydział  odpowiedzialny za prowadzenie dochodzenia i ścigania wszystkich działań związanych z narkotykami. DICAI (Centralna Spraw Wewnętrznych) – wydział  odpowiedzialny za prowadzenie dochodzeń w sprawie wykroczeń popełnionych przez obywateli Dominikany, takich jak korupcja, działalność na szkodę państwa wywrotowców a także z tymi, którzy niszczą moralność i etykę. To w nim działali agenci specjalni czyli „pistoleros”. DICAT ( Departament do zwalczania zbrodni technologicznych) = wydział odpowiedzialny za prowadzenie postępowań związanych z  oszustwami, wymuszeniami, kradzieżą tożsamości, – obecnie także przestępstwami elektronicznymi, internetowymi itp., tak zwana „policja naukowa” – Wydział odpowiedzialny za realizację wszystkich dowodów naukowych na temat zbrodni, aby pomóc w wyjaśnieniu sytuacji, w których miały miejsce zbrodni i kto był zaangażowany.  Wydział prewencyjne policji –  odpowiedzialny za koordynowanie działań policyjnych. PND nie tylko jak to próbują ukazać historycy zajmowali się zastraszaniem, terroryzowanie i mordowanie przeciwników politycznych reżimu. Od 1930 roku DICAI zajmował się także rozładowywaniem napiec społecznych i działalnością kontrwywiadowczą oraz wywiadowczą infiltrując miedzy innymi Republikę Weimarską a później III Rzeszę. borykała się jednak z brakiem sprzętu i funduszy. To dzięki tym działaniom z III Rzeszy  do Republiki Dominikany udało się przedostać co najmniej 500 rodzinom Żydowskim. Agenci PND pomogli też w ewakuacji około dalszego 1000 Żydów. Agenci DICAI działali dość nowocześnie i podobnie jak KGB czy CIA wykorzystywali elementy paranormalne w tym przypadku rytuały Wudu ale także najnowsze zdobycze naukowe, nie bez znaczenia jest fakt że częściowo instruktorzy pochodzili z FBI.  W swych operacyjnych działaniach wykorzystując współpracę ze służbami USA, Francji. Wielkiej Brytanii itd przenikali na tereny państw trzecich wykonując zadania likwidacyjne. Na terenie Afryki w koloniach francuskich  zdołali utworzyć siatkę wywiadowczą infiltrującą pronazistowskie ugrupowania arabskie. Już w okresie II Wojny Światowej  wskazywali Amerykanom niebezpieczeństwo rodzące się wśród grup islamistów.

PND skutecznie też infiltrowała środowiska lewicowe i trockistowskie. Mało kto wiec, że to dzięki Trujillo przez wiele lat agenci sowieccy nie mogli swobodnie tworzyć grup marksistowskich na Karaibach i w Ameryce środkowej. Dopiero po jego upadku w rejonie tym rozwinęły skrzydła różne ugrupowania lewicowe, trockistowskie i maoistowskie. Po drugiej wojnie światowej PND poszerzyło swoje działania na Amerykę Południową zwalczając różne ruchy lewicowe i komunistyczne. Nie wszystkie akcje były jednak udane i tak nie powiódł się zamach na Rómulo Betancourta lewicowego dyktatora Wenezueli co w konsekwencji doprowadziło do zabójstwa Trujillo. Po śmierci dyktatora PND nie została zlikwidowana i działa nadal ale już pod demokratyczną przykrywką.  W wojnie przeciwko terroryzmowi prowadzonej na całym świecie rządy zachodnie wydają wyroki śmierci wykonywane przez tajne służby. Bez praworządnego procesu, bez prawa do obrony, obarczone ryzykiem śmiertelnej pomyłki. Zabójcza machina używa strzelców wyborowych, bomb i trucizn. Od niedawna egzekucje wykonuje się przy użyciu dronów, co często powoduje tragiczne „straty uboczne”. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego akcje te są nielegalne. Ta kontrowersyjna polityka egzekucji tajnych służb, która praktykowana jest głównie w Stanach Zjednoczonych, Izraelu, Niemczech i Francji jest uznawana na arenie międzynarodowej. Rafael Trujillo i jego służby nie robiły nic innego ale historie piszą zwycięzcy, ukazując ją w kontekście swoich racji.

Tajne służby

Działają od wieków i są owiane mgłą tajemnicy oraz legend. Cykl tych artykułów ma chociażby cząstkowo opowiedzieć o tych formacjach.