Wojna Hybrydowa

Wojna Hybrydowa

W świetle ostatnich wypowiedzi pana ministra Macierewicza, że Wojska Obrony Terytorialnej mają być odpowiedzialne za odpieranie wojny hybrydowej należy wyjaśnić samo to pojecie militarne. Wojna hybrydowa jest strategią wojenną łącząca działania konwencjonalne, nieregularne, cybernetyczne oraz, w zależności od sytuacji, również inne sposoby destrukcji. Działania takie często są prowadzona bez oficjalnego wypowiedzenia wojny. Ich charakter pozwala agresorowi na całkowite lub częściowe uniknięcie za nie odpowiedzialności. Według różnych definicji wojna hybrydowa to: współczesna odmiana wojny partyzanckiej, prowadzonej za pomocą współczesnych technik wojskowych i metod mobilizacyjnych. Ponadto połączenie czterech odmian agresji: tradycyjnej, nieregularnej, terrorystycznej i cybernetycznej. Jest odmianą konfliktu asymetrycznego, toczonego na trzech arenach: działań wojskowych, propagandy we własnym państwie oraz propagandy międzynarodowej. Wojna Hybrydowa jest kombinacją elementów wojny nieregularnej, domowej, sztucznie wywołanego powstania i terroryzmu oraz użycie tradycyjnych metod wojennych, działań nieregularnych, terroryzmu i zachowań kryminalnych na polu walki w celu osiągnięcia korzyści politycznych.

Pierwsze przykłady wojny hybrydowej pochodzą z lat 20. XX wieku kiedy ówczesny Związek Radziecki prowadził takie działania przeciwko Polsce, Korei, a także Kolei Wschodniochińskiej. Współczesnym przykładem jest konflikt na wschodzie Ukrainy oraz działania państwa ISIS. Jednym z prekursorów teorii wojen hybrydowych był rosyjski wojskowy, płk Jewgienij Messner, który nazywał ją mianem wojny buntowniczej. W założeniach Wojska OT nie maja walczyć ze specnazem jak to niektórzy próbują przedstawić lecz bronić kraju przed działaniami grup paramilitarnych i terrorystycznych.

 

Irek