Jaka była kuchnia jaskiniowców

Jaka była kuchnia Jaskiniowców?

Brudne „sprzęty kuchenne” jaskiniowców stanowią dowód na to, że nasi przodkowie produkowali mąkę i przetwarzali warzywa na posiłki już co najmniej 30 tys. lat temu – informuje „Proceedings of the National Academy of Sciences”. Faktycznie jednak kuchnia jaskiniowców rozwijała się od prawie dwóch milionów lat.

Odkąd człowiek zaczął kontrolować ogień rozpoczął się jego romans ze sztuką kulinarną. Romans jakże owocny, bowiem pieczone a później gotowane mięso pozwoliło na szybszy rozwój mózgu oraz skróciło proces trawienia.

 Dotąd dobrze wiadomo było o stosowaniu różnych technik obróbki żywności w środkowym i górnym paleolicie. Nowe odkrycie sugeruje natomiast, że ludzie współcześni żyjący jeszcze wcześniej (a może nawet Neandertalczycy) włączali do swojej diety o wiele więcej produktów roślinnych, niż dotąd sądzono. Dowodem na to są prastare kamienie, które mogły służyć, jako moździerz i tłuczki, analizowane przez Annę Revedin z Włoskiego Instytutu Prehistorii i Protohistorii i jej zespół. Znaleziska pochodziły z trzech stanowisk: włoskiej doliny Megello Valley, rosyjskiej doliny Pokrovsky i z południa czeskich Moraw. Wiadomo, że tysiące lat temu żyli tam nie tylko ludzie współcześni, ale i Neandertalczycy. Naukowcy sugerują, że co najmniej jedna z tych grup znała kulinarne tajniki, o które jej nie podejrzewamy. Na narzędziach do obróbki żywności znaleziono szczątki ziaren skrobi, pochodzącej z kłączy, liści i nasion różnych gatunków dzikich roślin, m.in. pałek, podejźrzonu, przywrotnika, łopianu, sałaty, żyta, trybuli, jak również fragmenty jadalnych traw itp. Szczególnie popularna wydaje się być mąka wyrabiana z pałek, nieco przypominająca smakiem kukurydzę. Naukowcy sądzą, że dawni ludzie zbierali akurat te rośliny, ponieważ były one dostępne w pobliżu ich obozowisk, rosło ich w bród, były też duże i dobrze wyglądały. Obecnie rośliny te nie figurują w ludzkim menu, gdyż znamy gatunki, np. różnych zbóż, które dają o wiele większe plony. „Eksperymenty pokazały, że mąkę z tamtych roślin można mieszać z wodą i zrobić z niej coś w rodzaju podpłomyka pieczonego na gorących kamieniach” – mówi Revedin. Możliwe też, że mąki używano do gotowania zup. Gotowanie dobrze wpływa na proces trawienia żywności, poprawia też smak skrobi – zauważa główna autorka badań. Jej zdaniem przetworzona żywność mogła sprzyjać również bardziej aktywnemu trybowi życia naszych przodków, zajmujących się zbieractwem i polowaniami. Mąka stała się, bowiem źródłem pokarmu dającego dużo energii podczas wędrówek, wzbogacając „wartość odżywczą” podstawowych posiłków, najczęściej dostępnych populacjom wędrowców.

Jaka jednak była ich dieta?

Z wieloletnich badań wynika, że jedli jeden lub dwa posiłki dziennie: jeden posiłek składał się z pieczystego mięsa – dziczyzny oraz pieczonych warzyw. Używali też naturalnych przypraw takich jak dzika cebula czy czosnek lub „niedźwiedziej pokrzywy”. Ponadto gnietli nasiona zbóż i inne dzikie rośliny a tak uzyskana mąkę mieszali z wodą i piekli na gorących kamieniach. Jedli też ryby oraz skorupiaki.

 Początki gotowania były bardzo przemyślne, jaskiniowcy wybierali zagłębienie w skale lub jeśli go nie było lub było nieszczelne robili takie zagłębienie w ziemi i wyściełali je gruba skórą. Do takiej jamki wlewali wodę i wrzucali rozpalone w ognisku kamienie oraz produkty żywnościowe i po chwili już pradawna zupa się gotowała.

 Jeszcze w innych miejscach zaczęli takie otwory wylepiać gliną a gorące kamienie w chwili, w której woda wyparowała zaczęły wypalać glinę, co w konsekwencji później doprowadziło do powstania garncarstwa.

 Drugi posiłek był skromniejszy z reguły stanowiły go rośliny, owoce i jaja dzikich ptaków. Niestety przy kulturach łowiecko zbierackich nie zawsze było dosyć żywności nawet na jeden posiłek.

Żartobliwie można powiedzieć, że pierwszą sztuką człowieka była sztuka mięsa.

X Smakosz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *